Zo voelt het om stiefmoeder te zijn

Moeder zijn is al geen gemakkelijke baan. Stiefmoeder zijn is misschien wel dubbel zo zwaar. Herken jij je hierin? Het is een loodzware taak om de kinderen van je partner op te voeden. Soms ontstaan er snel ergernissen waarbij je even geen stiefkinderen om je heen kan zien. We leggen 5 × uit waar deze gevoelens vandaan, en hoe je hiermee om leert gaan. Hierbij gaan we even niet uit van de rol die de biologische moeder speelt.




De eeuwige bloedband waar jij niet tussen komt

We zullen maar gelijk met de deur in huis vallen: jouw man/ vriend en zijn kinderen hebben een bloedband. Dat wist je natuurlijk al, maar stiekem doet dat je toch een beetje pijn. Je weet dat je hier nooit tussen kan komen. Niet dat je dit per se wilt, maar het is wél een band waar jij buiten staat.

Heb je zelf kinderen, dan weet je wat deze bloedband inhoudt. Je houdt onvoorwaardelijk van je kinderen, of ze nu stout of lief gedrag vertonen. Precies datzelfde voelt jouw partner voor zijn kinderen.

Je partner accepteert het vervelende gedrag van zijn kinderen

Je stiefkinderen ruimen hun rommel niet op, laten deuren openstaan of zijn misschien wel brutaal. De vader van jouw stiefkinderen reageert hier amper op. Misschien zegt hij er wel wat van, maar is dit in jouw ogen niet voldoende.

Wees eens eerlijk tegen jezelf. Als je eigen kinderen rommel achterlaten, ruim je het vaak op zonder erbij na te denken. Het stoort je ook minder wanneer je eigen kinderen rommel maken of de deur open laten staan. Dit heeft twee redenen:

  1. Van je eigen kinderen accepteer je veel meer dan van andermans kinderen
  2. Moeders ruimen vaak automatisch de rommel van hun kind op, terwijl vaders dit niet doen

Hij is bang zijn kinderen kwijt te raken en dat voel jij

Je partner moet zijn kinderen vaak missen. Er is geen sprake van een normale gezinssituatie, en dat frustreert hem. Het liefst had hij zijn kinderen veel vaker bij zich, maar het is nu eenmaal niet anders. De beperkte tijd die hij met zijn kinderen doorbrengt wil hij goed besteden. Misschien niet in de vorm van uitstapjes of spelletjes doen, maar ook niet door een mopperende vader te zijn.

Zou hij over alles mopperen, dan is er een kans dat zijn kinderen niet meer willen komen. Daar is hij bang voor, daarom staat hij sommige dingen oogluikend toe. Jij weet dat hij onzeker is om zijn kinderen kwijt te raken. Diep van binnen voel je die tweestrijd. Je wilt de belangrijkste persoon in zijn leven zijn, maar bent dat eigenlijk niet. Voor jouw gevoel dan.

Draai de hele situatie even om. Jouw kinderen wonen het grootste gedeelte bij hun vader en je ziet ze heel weinig. Wanneer je ze toch ziet, wil je het ze zoveel mogelijk naar de zin maken. Je weet immers dat er altijd een kans bestaat dat je kinderen niet meer willen komen. Eigenlijk niet realistisch, maar stiekem zou je toch die druk voelen.

Er wordt met twee maten gemeten

Eigenlijk zouden alle kinderen onder één dak dezelfde opvoeding moeten krijgen. Toch werkt dit in de praktijk vaak heel anders. Terwijl jouw kinderen zich aan bepaalde regels moeten houden, lijken zijn kinderen ermee te spelen. Ze weten wel dat deze regels er zijn, maar voelen ook dat hun vader hier soepel mee omgaat. Een kind dat dit in de gaten heeft maakt hier al snel misbruik van.




We hebben eerder al uitgelegd dat het voor gescheiden vaders vaak moeilijk is om grenzen te stellen. Ze blijven de angst voelen om hun kinderen kwijt te raken. Daarnaast zijn ze zo blij om hun zoon of dochter weer te zien, dat even alles vergeten wordt. Dat de opvoeding van jou en zijn kinderen hierdoor niet op één lijn ligt, kan behoorlijk oneerlijk overkomen.

Vind jij dat de opvoeding anders kan, trek dan aan de bel. Je partner heeft vaak helemaal niet in de gaten dat jij je aan zijn manier van opvoeden stoort. Bespreek met hem opnieuw de regels en maak duidelijk dat alle kinderen zich hieraan dienen te houden. Is hij van mening dat zijn kinderen een bepaald voorrecht hebben, dan mogen jouw eigen kinderen hier niet de dupe van worden.

De twee kinderen van Michael zijn een paar jaar ouder dan de twee kinderen van Barbara. wanneer de kinderen van Michael aanwezig zijn, willen ze dagelijks op hun smartphone spelen. Barbara vindt haar eigen kinderen hier nog te jong voor. De kinderen van Michael mogen dagelijks op hun smartphone. Dit doen ze in een aparte ruimte in huis, zodat de kinderen van Barbara hier niets van meekrijgen.

Nooit een dankjewel van je stiefkinderen

Heb je een leuk uitje georganiseerd of iets moois gekocht, krijg je niet eens een dankjewel. Herkenbaar? Veel stiefkinderen tonen hun dankbaarheid niet tegenover hun stiefmoeder. Zelfs tegenover hun eigen vader reageren ze soms koeltjes.

We gaan weer even terug naar jouw eigen situatie. Roepen jouw kinderen bij alles wat ze krijgen meteen dankjewel? Moet je ze misschien toch aanmoedigen of vind je het niet erg wanneer ze geen dankjewel zeggen? Kinderen zeggen nooit automatisch dankjewel. Dit is hun aangeleerd door hun ouders of opvoeders. Misschien hebben je stiefkinderen dit wel nooit geleerd. Misschien zijn ze veel minder enthousiast dan jouw kinderen. Of misschien is de band tussen jullie niet zo goed, en vinden ze het moeilijk om je ergens voor te bedanken.

Wees ook even realistisch. Vind jij het nodig dat je ook kinderen dankjewel zeggen wanneer je met hun naar de speeltuin gaat? Verwacht je dit wel van je stiefkinderen? Net zoals het opvoeden op één lijn moet liggen, moet dit ook met betrekking tot de verwachtingen.

Jullie zijn allebei anders

Hou ook rekening met jullie eigen karakterverschillen, ideeën en gedachten. Jouw manier van opvoeden is uniek en nooit gelijk met wie dan ook. Dat je partner een andere manier van opvoeden heeft, is dan ook niet meer dan logisch. Ook kunnen jullie heel verschillend over bepaalde zaken denken. Zo kan hij het belangrijk vinden dat zijn kinderen merkkleding dragen, terwijl jij gezonde voeding het allerbelangrijkste vindt.

Michael’s kinderen zijn echte pubers. Vanwege de wat strengere regels in het huis van Michael en Barbara, willen ze eigenlijk niet meer langskomen. Ze bellen hun vader alleen op wanneer ze een nieuwe telefoon nodig hebben, of wanneer vader hun met de auto ergens naartoe moet brengen. Barbara vindt dit frustrerend. Ze heeft zelf een uitwonende zoon die niks meer van zich laat horen.

Barbara heeft een ruw karakter en is van mening dat haar zoon langs kan komen zodra hij zich normaal tegenover haar gedraagt. Ze verwacht dat Michael zich ook zo tegenover zijn eigen kinderen opstelt. Michael is echter zachtaardig van karakter en kan zijn kinderen niet loslaten. Hij voelt aan de ene kant de druk van Barbara maar wil aan de andere kant dolgraag contact met zijn kinderen. Ook wanneer dit betekent wanneer hij alleen voor ze klaar mag staan als ze iets van hem nodig hebben. De verschillende opvattingen zorgen voor veel spanningen tussen Michael en Barbara.

Er wordt vaak beweerd dat je bewust voor het stiefmoederschap kiest. Je hebt daarom geen recht op klagen. Dit klop niet helemaal. In de meeste samengestelde gezinnen gaat het de eerste weken tot maanden heel goed. Daarna beginnen de problemen, die steeds erger kunnen worden. Uiteindelijk kan het samengesteld gezin helemaal ontwricht raken. Dit is de reden waarom 2 op de 3 samengestelde gezinnen binnen 5 jaar weer uit elkaar vallen.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *